ÖĞRETMENİN ARABASI

Hayat, bazen en büyük dersleri en beklenmedik “öğretmenler” aracılığıyla verir. Bu öğretmen bazen bir insan, bazen bir olay… bazen de küçümsediğin bir nesne olabilir. İşte, bir gün direksiyonuna geçtiğim bir araba, bana yıllar boyu unutamayacağım bir dersi verdi.

Bir zamanlar işlerim yolundaydı. Üç şirketim, ekiplerim, sahada çalışan personelim vardı. Onlara bir araba vermiştim: bir Fiat Aegea.

İlk gördüğümde dudaklarımda farkında bile olmadığım bir kibir vardı. “Bu arabayı yapanlara para veriyor olamazlar. Bunu özellikle böyle yapıyorlar; sınıf farkı yaratmak için” diye düşündüm. Belki düşüncemin içinde bir doğruluk payı vardı ama taşıdığı ton… ego ve küçümsemenin tonuydu.

Zaman geçti. O günlerde koltuğuna oturduğum lüks arabalar gitti. Şirket küçüldü, ekipler azaldı. Ve bir gün kendimi o Aegea’nın direksiyonunda buldum. Önceden “çirkin” dediğim o araba, o gün bana garip bir şekilde tanıdık ve huzurlu gelmişti. Hatta vitesini tuttuğum anı hatırlıyorum; “Fena değilmiş” diye geçirmiştim içimden.

Kiralama süresi bitince aracı teslim etmeye gittim. Firma, son kullanıcıya uygun fiyattan satış yapıyordu. Ama o uygun fiyatın yarısını bile verecek durumda değildim.

O an geçmişteki sözlerim aklıma geldi. Fakat bu kez içimden “Bak gördün mü, hak ettin” demek yerine başka bir şey duydum: “Bak… hayat seni yumuşatıyor. Önceden gözünün değer vermediğini, şimdi kalbinle görebiliyorsun.”

O arabayı alamadım. Ama o gün başka bir şey aldım: Her nesne, her insan, her durum… bizim onlardan birine verdiğimiz etiketlerden daha fazlasıdır. Ve zaman, bunu görmemiz için hem sahneyi hem de bizi değiştirir.

O Aegea artık gözümde bir “araç” değil; hayatın bana gönderdiği sabırlı bir öğretmen. Bana şunu fısıldıyor: “Küçümseme… Çünkü belki bir gün o küçümsediğin şey, sana en çok öğretecek olana dönüşür.”

Sen de hayatında, bir zamanlar küçümsediğin ve sonra bambaşka bir anlam kazanan bir “öğretmen” ile karşılaştın mı? O anı hatırla… Belki de hâlâ sana söyleyecek bir sözü vardır.

Gökhan ÜNSEL