TOTH’UN TAPINAĞINDA

Dağlara, taşlara meydan okurcasına,

Çıktım yükselmiş şehrim Maatın alanına.

Açıldı Toth’un Tapınağı, girdim Zümrüt Yeşili enerji alanına.

Sıralandı semboller ve : Seç – dediler, birini.

Anlında Altın Güneş olan Rehberimin seçtim örneğini.

Gitti elim Altın Güneş sembolüne,

Gittim Altın Gezegenin bütünlüğüne.

Vizyonlar gösterildi ve serildi kalbim yerli yerine…

“Genç ve güzel bir kadın, harika bir günde, güneşin okşayan ışınlarında bir kız çocuğunu aldı yanına. Konuşmalarından ve hallerinden mutluluk akıyordu, sevgi sarmalıyordu ve ikisini de Güneş, Altın ışığında yıkıyordu…Alan saydamlaştı etraflarında, sanki kristal oldu hava ve süzülmeye başladı kristalden, Güneşin Altın Işığı. Kız hayranlıkla baktı annesine , uçuşuyordu saçları meltemin esintisinde… Dedi ki : “ Anneciğim, ben seni kokundan tanıyorum. Biz dünyadayken söz vermiştik birbirimize, tanıyacaktık işaretleri ve kenetlenecektik sevgimize…”

O an güzel kadın, atarak uzun saçlarını omuzlarından sevgi ve neşeyle atılan kahkahasından belli ediyordu küçüğün haklılığını. Doldu gözleri, ardından sarıldı küçüğe … ve Işığa gömülerek soldu görüntüleri…

Geldim tekrar başladığım yere… gözlerimden akan damlalar ıspattı özlemime…