ÖZ AKIŞ VE ŞİİRLER
MEĞER
Hiçbir ŞEY’ im ben,
Koskocaman bir HİÇ’ likte kendine yer etmiş;
Kendinden bi’ haber birçok ŞEY’ im ben,
Hücrelerine kadar SEVGİ ile bezenmiş.
O’ nun ellerinde doğmuş, işlenmiş;
O’ nun ellerinden süzülmüş, yeryüzünde yeşermiş.
Hepimizin Yalnızlık olarak adlandırdığı,
O’ nu unutmuşluğumuzmuş,
O’ na idraksizliğimizmiş.
Meğer.
Yine uykusundan uyanıp da yol arayacaklarımızın
İçsel ATEŞİ,
O’na varacağımız EV’ imizin MEŞALE’ siymiş.
Hafızamın derinliği, hücrelerimin ölümsüzlüğünde GİZLİ.
SEVGİMİN ölçüsüzlüğü, YARATILIŞ’ ımın sınırsızlığında işli.
Hepimizin korku olarak adlandırdığı,
O’ nu unutmuşluğumuzmuş,
O’ na idraksizliğimizmiş.
Meğer.
Meğerse HER ŞEY – hem çok ŞEY, hem HİÇBİR ŞEY ’miş ;
ESAS OL’ an ,
O’ ndan gelip, O’ na geri döneceğimizmiş.
Meğer geri sayım, çoktaaaan BİZ’ e EL vermiş.
Melis Gebedek
20.02.2024
18:01
