USTAM, KARDEŞİM, GÖRÜNMEZ ATEŞİM
Peki ya sen,benim Güzel Kız Kardeşim !
Kanımdan, canımdan ;
Hanemden, ruhumun Öz’ünden gelen Ben’im vazgeçilmez Gerçeğim !
Gündüzüme saklı gün ışığıma çoktandır kavuşmuşum,bundan habersizim.
Misli misli coşan içsel özlemime koşmuşum bunca yıldır da bi’habermiş açılası mühürlü gözlerim.
Ha çıktı ha çıkacak ! Gibi dilimin ucundaymış konuşamadığım Sevgili gömülü sözlerim,
Şimdi seninle konuşuyor,seninle coşuyor;
Şimdi sana koşuyor tüm KARDEŞLİK dolu KALBİM !
KARDEŞİM !
Şimdi BİR USTA’mın Yol’unda yoldaş bana,
Gözüme göz , gönlüme ışık , sözüme Can Bana !
Armağandır tüm nefesin benim dargın ciğerime Aşk bana ,
Can’ıma Can katıyor Varlığın Varlığıma !
USTAM !
Sessiiiz ve deriiin , inceden inceden gülümsüyor Ateş mühürlü dudaklarıyla.
Göstermeden…duyurmadan…görünmeden…
Eyy O Sevinci bilgelikten,bilgeliği bizim bilmediğimiz çok Öte’den gelen !
Yıkıyor ruhlarımızı tertemiz çiçek kokulu Aşk çeşmesinden.
Adı Sır,Ünü Şanlı,Mertebesi Şöhretli Ateş’in kızı.
Gözlerinde Kainat yaşıyor,
Tüm gezegenler ve yıldızlar ışıklarının pullarını salıyorlar – o alanlara baktığı zaman.
Göğün Gözü O.
Göstermeden…duyurmadan…görünmeden…
Alevlerin örgüsüyle sarmalıyor tüm AİLEYİ – KARDEŞLİĞİMİZİ ;
Yakmadan,incitmeden…
Şimdi O USTA’nın dizinin dibinden ,
ÖZ KARDEŞLİK çeşmesinden yudum yudum içiyoruz .
Geçiyoruz BİRLİKTE GERÇEĞİN ATEŞ ÇEMBERİNDEN !
Melis Gebedek
18.06.2024
17:05
