ALDANIŞ

Topraktan fışkıran her tohum,
Her açışta farklı türler, renkler nasip edilmiş ama hikayeleri hep aynı…

Ben, Yukarının çocuğuyum! Bunu çoğu zaman unutsam da hatırlatan ve yaşanan her şeye şükürler olsun!
Her gün ne için dua ettiğimi unutmuşum…
Bana idrak etme gücü, Seni kendimde, Seni her birimizde görmeyi nasip etmeni diledim…
Eee şimdi, yine aynı döngüler ve çıkmazlar…
Ben, Yukarıya AİT – im!
Yine yeniden öğreniyorum ki; Senin beni sevdiğin gibi Seni sevmeyi öğrenmek benim ilk görevim!
Her şey seçimden ibaret,
Ve Hay-rımın ve Şer-rimin yaratıcısı Öz’ümdeki Sen!
Yukarı ve Aşağıda bir olmayı diledim!
Bunları anlamadığımı döndük dolaştık da yine hatırlattın!
Ben Sana mecburum, bu İLHAM’ ın daha da parlaması ve büyümesi için ben Sana mecburum…
Ben Benim’e kavuşturan, bir nefes daha yaklaşabilmek için Senin yoluna mecburum!
DNA – mdan Gökyüzüne ve Karanlıktan Işığa gönderdiğin notalara tek tek mecburum!
AN’dan az önce ağlayan birini gördüm…
En fazla ne için ağlamış olabilir diye düşündüm…
Tek hissettiğim kendi haline acımış olabileceği…
Ölüm, hastalık, kayıplar?
Eee tamam işte, acımış kendine dedim…
Ben çok mu farklıyım dedim?
Peki, farkın yarattığı farkındalığına sahip olmaya gelmedik mi?
İlk, Hiç olmayı öğrenmeye geldiğimizi sanmıştım,
Oysaki ne büyük aldanış bu diyorum Şimdi!
Bizler ağlamaya gelmedik, büyümeye geldik, bir olmaya geldik…
Bizler zaten Hiç’iz, BİR’iz ve ÖZ’ün AŞK’ına sahibiz!
Dünya dönüyor ve Zaman Zamansızlığın Sahibi!
Bizler Yukarı-ya AİT – iz…

14:16
22.07.24 / Katayoun Zamani Yurdaer