SEVDA ÇÖLÜ

Gün ışıyanda süzülür nice ahvâlin kıymetli deryası,
Sır çözülende yayılır cihana, nice AŞIK’ın yokluğa var oluş feryadı.

Ne anahtarlar giz OL’muş,
Hikmetli gözlerinden su OL’up akmaya adanmış okumayı bilen yüreklere,
Nice sırlar hüküm doğurmuş , o vakit adanmış bir bir kendini bilen piri naillere.

Sevda Çöl’ünde yalnız OL’an sıyrılırmış denirmiş,
Kim OL’a bu ıssızlığa AŞK ile yorulurmuş;
O vakit Hak’kına Aydınlık doğrulup da yalnızlığına bir yudum derman OL’unurmuş.

Söz susunca yürek dilegelir de ışırmış hakikati,
Göz yumunca gaflet uyanırmış da giz edermiş Hak Sevdası’na, Sevdalı’nın yüreğini.

Melis Gebedek
10.09.2024
19:50