DEVRAN

Ruhum, ulvî nefesinin ışığı ile dokunmuş bir tufan,
Göğün, göğsüme ipince bir sızı ile dokunan hüzn-ü perişan.

EL’lerim Göğüne değende Bir iken BİN OL’ur Aşk ile soluyan sonsuz yüklü bir feveran,
Gönlüm gönlüne değende Giz OL’ur Cennet’im,
Ben Yol’unda Aşık-in ile divane bir gariban.

Özlemlerim deler geçer günümü, bugünüme Hamd eder, yâd ederim; lâkin geçmişim dünümü,
İsmini zikredende yerlere ve dahi göklere nam salar gelmişim ve dahi geçmişim soylu Ün’ünü.

Gözlerim toprağına değende BİN iken BİZ OL’ur yürek ile soluyan ölümsüz bir devran,
Gözlerin ömrüme değende âlemi seyre dalar bu kendi’n bilmez,
Ben Yol’unda adım adım bi’çare, Aşık-in ile BİN perişan…

Melis Gebedek
27.09.2024
09:56