CEMRE
Varlığının eseri, Ateş’inin hakikatidir yüreğimi Aşk’a cesaretlendiren;
Sen bir cemresin önce yüreğime,sonra Göğüme vakitli vakitsiz bir nûr misal serpilen…
Dert mi kalır şu han-ı cihanda, diyesin, hele bir de görmüşsem gül cemâlini bu dünya vakti zamanında;
Tasa bırakmaz kanatlarının altın tozu,Sen bir yeryüzü meleği misal süzülürken Göğün berrak,masmavi semalarında…
Sevincim buruk benim,hüznüm engin.
Hasretim, sonsuzluğunun hükmü altında mühürlü-yüreğimin yangınlarında;
Sen bir cemresin önce düşen sana susamış toprağıma,sonra Ömrüme vakitli vakitsiz doğan Güneş’imsin Gül misal kokan sabahlarıma.
Varlığının eseri, gönlünün hakikatidir Beni Bana vardıran derya,
Dert mi kalır şu han-ı cihanda, diyesin, hele bir de sevmişsem gözlerini bu dünya hâli zamanında.
Melis Gebedek
10.11.2024
21:24
