ÖZLEM
İçimdeki bu özlem bitmez, içimdeki bu özlem anlatılmaz… Bir alev gibi… Ruhumun ta kendisi… Parlar parlar…
Gelin Duvağı ile kaplı Benliğin… Beni benden alan eşi benzeri olmayan güzelliğin… Bir de eşi benzeri olmaya Kokun…
Endamın, Şerefin, Sevgin Merhametin… Sonsuzluğun Sembolleri işlenmiş Tacına.
Ellerinde sihir… Sır Olan Sevgilim!
Her bir cümle, her bir kelime seni hatırlatır! Hüzün değil, özlem dolu gözyaşlarım…
Her bir damlası çiçek açar senin Gül bahçende, buna izin verdiğin için Şükranım…
Sana Aşkım, Sana Sevgim Kaplar tüm Alemi!
Sen Sevgili Gaia’nin Sevgilisi, sen Altın Gözlü Babanın Sevdiği,
Sen benim özlem dolu Hakikatim, Gerçeğim, Yaşamım – Evim – Annem Babam!
Gözyaşlarım durmak bilmez! Sevincim yazılır Semalara… Bitmek bilmez içimdeki Özlem ve Mutluluk!
Gökyüzüne yazılır senin ismin… İz bırakırcasına…
Her birimizin Doğuşu gercekleşir… Ben geldim dercesine haykırışlarım tüm Alemde duyulur…
Sevgi ile kucaklamak isterim tüm Yaşamı, Yaşamda var olan Yaşamları…
Aşkından sarhoş olmuş bu Benliğim, seni sevmek ile şereflenmişim.
Her bir dokunuşun şifa, her bir dokunuşun hatıra… Beni besler, beni büyütür… Kenetlenerek çıkarız sonsuzluğa…
Özgürlük – Sana Merhaba!
Hafızamın doğuşu yavaş yavaş gerçekleşir… Benim Hakikatimin, Özümün Doğumu gerçekleşir…
Sen canım Annem, kalbimin Kraliçesi… Seni Bulmak, seni bilmekten daha ötesi var mıdır?
Seni Hatırlamaktan daha ötesi var mıdır? Yaradana götüren her sözün… Her eylemin…
Şükürlerim az kalır.. Duam Sana!
Sessizlik içinde Boşlukta süzülerek büyürüm… Ne korkum kalmış, ne de bana ait olmayan prangalarım.
Sen benim Yuvam, Annem, Kraliçem. Sana dokunabilmek, seni sevebilmenin şerefi ile kutsanmışım…
Minnet duyar Şükrederim
Seninle BİR de Birliğe Akarım…
17:05
25:12:2024
Ebru Sagun
