BAHARLIK HÜZÜNLER
Güneş’imin ışıyan sıcaklığında,
Gür esen yelimin getirdiği hürriyet refahında,
Ve dahi ana ocağı misal tüten aşın sofrasında, Sancak tutan sözlerin yüreğime derman dokur;
Hikmet yağdıran gözlerin Mevlâ’mın Yol’una sefer OL’durur.
Ben’im yüreğim üşümez.
Nefsimin direnişleri Ateş’ime odun atar,
Düşer düşer yine kalkar, gayrı Yol’dan ölse dahi dönmez bu gönül zaferimiz.
Ben’im ecdadım susmaz.
Kurt misal gözü göklerde dalgalanır şenliği, sessizlikte dahi nefesi sarar, ucu bucağı sonsuza dayanan bu devam gayretimiz.
Ben’im ciğerim Ateş’siz solumaz.
Sancıyan nefesim nefsime gem vurur, yanar ve dahi yanar kül OL’ur, küllerinden bir cevherin incisine Yol bulur Aşık servetimiz.
Güneş’imin Can veren sıcaklığında,
Hür esen yelimin getirdiği Aşkın’a yandığımın bu deli sevdasında,
Dillere destan gönlünden bir yudum YA NASİP bu garibanın devasında Sen’in EL’lerin.
Ben’i Sen’in Yol’una Yol eyleyene bin şükür baharlık hüzünlerim…
Melis Gebedek
03.10.2024
10:18
