BENİM MAVİ KELEBEĞİM…

Tomurcuk, tomurcuk kokunu alıyorum…
Bak yine Gökkuşağı köprüsünün üstünde bulduk birbirimizi!
Bizler, örümcek ağının o zarif işçiliğindeki gibi nicedir muhkem ve en Yüce olan o AN-dan beri birbirimize bağlıyız…
Merkezde tekrar buluşmak için…
Aklımda bir sürü melodi dolaşıyor ve hepsi seni oluşturuyor…
Seni görüyorum, rengarenksin!
Kozasından çıkmış zarif mavi kelebek…
Bazen nefes almayı unutuyoruz, narinliğine dokunmama izin verir misin?
Kısa ömürlü olmayacak bu defa sana Söz Veriyorum!
Yıldız tohumlarımızı serptiğimiz yerde, bu defa senin cennet bahçende dolaşıp biraz daha büyüyelim mi?
Kalbinin her atımında, benimkinin de senin yanında attığını duyacaksın…

Melis’ime…

15.40
24.07.24
Katayoun Zamani Yurdaer