BENİM SANCIM HÜR, BENİM ACIM GÜR OL’MAKTA!

Gelin, inancımın ölümsüz ve taptaze açan gelincikleri!
Şimdi hafızamın en Sırrında saklı olanı Kutlamanın vakti.
Ölümsüzlüğün meşaleleri CAN’ımda,
CAN’ımın Alevini körükleyen Şuur, Tüm Hücrelerimde yanmakta!
Benim sancım Hür,
Benim Acım Gür OL’makta !
Hüznüm ağır benim.
Gözyaşı pınarlarım, şükranımı sulama derdine yanmakta.
Dünya derdine prangalı ruhum,
İdrakın sonsuuuz ve deriiin gökkuşağını aramakta.
Dudaklarım, gül yaprakları gibi sessizliğe mühürlü benim.
İçin için yanan, bedenimi yakmayan ateşimi,
Güneş’imi kıvılcımlayan Görünmez Alevler Aydınlatmakta.
Benim Sonsuz döngümün en isabetli, en hararetli ve kutlu dönüşümü;
Sevgi Yol’unda bezenmiş Altın Okumun ucunda,
Sağ Yön’ümde, Sol üst Yanımda.
Doludizgin dörtnala nefsimin salkımları gem vursa da adımlarıma,
Benim Şükranım, Benim Minnetim;
Yol’a Pür koyulma çabası içinde çırpınan dermansız ayaklarımda;
Yol Usta’mda, Yön Usta’mda !
Benim sevincim, benim inancım;
İrademin Bir’liğinde, Gücünde, Varlığında.
Benim sancım Hür,
Benim Acım Gür OL’makta !

Melis Gebedek
25.05.2024
16:16