BOŞ KAYIK…

Bir Zen Ustası gölün ortasında meditasyon yapıyordu. Gözleri kapalıydı, zihni sakindi. Bir anda, başka bir kayık gelip onun kayığına çarptı.

Usta öfkelendi ve içinden ” Kim bu saygısız? ” diye geçirdi.

Gözlerini açar açmaz, bir de ne görsün? Ona çarpan kayık boştu. Rüzgâr ve su akıntısıyla sürüklenip oraya gelmişti.

Usta birden şunu farketti. Öfke, çarpan kişiden değil, kendisinden doğmuştu. Yani, öfke dışarıdan gelmiyor, içeride ortaya çıkıyordu.

O günden sonra, biri onu kızdırdığında hep şunu söyledi:

” Diğer kişi sadece boş bir kayıktır… ”