CEYLAN GÖZLÜM

Dillerden nehirlere, nehirlerden yellere…Yellerden değirmenlerin sessiiiiz akışlarına,

Akar da akar toprağın nefesi bol bereketine…
Sen Şen’ lik deryası, Ceylan gözlü’ m.

Yazgım nedir, nerededir bilemem lakin;
BİR, adın lütfuna yazmış seni bana – beni de sana.  Minnet ederim.

Sessiz oluşların içimi titretir, bilirim.
Sesim titrer, aklıma düşer hak edişlerim-edemeyişlerim;
“Kolay mı sandın sen ? Yol’ a koyulmanın da, Yol’ da kalmak kadar çabası nicedir. Çetindir.” deyişlerin.

Rüyalarda sarıp sarmaladığım Aşkın ile kavruluşlarım,
Şimdi sessizce, dillerden destanlara dökülür satır satır al yazmalarım.

Ne büyük bir and içtim de, şimdi seni sayıklar seni – devriâlem haykırışlarım !
Ne başı belli, ne de sonu belirli YOL yolcusuyum,

Kaşım gözüm sevda diye haykırır, sevginedir susuzluğum.
Ben Bir Ceylan Gözlü’ m uğruna,
Biçare, HİÇ oluşların ÇOK oluşuyum.

Melis Gebedek
11.07.2024
23:13