BİRLEŞİK YOĞUNLUK

Kainatın derinliklerinden gelen bilinçler birer birer kurtuluyordu kader ağlarından.

“Bilme’den” ve “bulma’dan” geçmişti yolları, sanal duygu kaosunda kim bilir kaç kere parçalanmıştı yürekleri acıdan…

Taaa ki NEDEN diye sorudukları an aydınlanmıştı yolları, bitmişti kaosları, dürülmüştü kaderleri ve bir çok BİZ‘le BEN olma yoluna atılmıştı aynı adım.

Sevinçti havadaki esinti, sevgiydi gönüllerine gelen şarkı, özgürlüktü ağızlardan kopan çığlık…ve şükranlıktı ruhlarını saran.

Her biri eşsizdi, her biri benzersizdi ruhların ve yaptıkları deneyimler, aldıkları esanslar paha biçilmezdi.

Ve hamurun karılma vakti gelmişti, koyacaktı herkes özünün esansını ve her bir ruhun esintisinden karılacaktı ortak hamur…

Yoğunlaşacaktı titreşimler, herkes bir diğerini idrak edecekti, daha önce hiç düşünmediği esansların muhteşemliğini tadacaktı…

Birleşik Yoğunlukta birleşecekti bilgiler, bırakılacaktı yargılar, esecekti Kaynak Rüzgarı Yaratanın ve saracaktı herkesi aynı dürüme.

Birleşik Yoğunlukta hepsi BİZ , BİZ olacaktık , taaa ki bu BİZ’ in aslında kocaman bir BEN olduğunu anlayana kadar…