Gerçek şifacı, insanın ruhsal büyümesi için koşulları oluşturan ve bunun sayesinde insanın hastalıklardan kurtulabilmesini sağlayandır. Şifacı, hasta için gerekli işi gerçekleştirir. Çoğu şifacı medyumdur. Gerçek durugörür çok azdır, sayılacak kadar az…
Gerçekte şifacının çok ağır karması vardır. Sadece şifacı olduğu ve hasta insanların karmasını kendine aldığı için değil . Şifacı, kendine şifalandırma hakkını almaktadır. İnsanları sorunlarından kurtarmak mutluluk verici ancak bunu sadece daha üst bir irade yapabilir, örneğin Yüksek alemlerin varlıkları veya Yaratıcı, şifacı değil. Her bir şifacı ise bunun farkında bile değil.
Şifacılık, Ruhsal yol değildir. Bunun içinde bir kısımcık ruhsallık var, çünkü şifacı kendini samimiyetle açar ve bir insana yardımcı olmak ister.
Bir bardak alkol insanı ruhsal merkezlerden, ruhsal planlardan 3 – 7 yıl ayırmaktadır. Ortalama 5 yıl. İnsan alkol tükettiğinde o kendi bilincini Mesih Bilincinden ayırır/ keser. 3 -7 yıl sonra ancak yapıyı yapılandırabilir, çünkü alkol ince bedenleri hareketsiz kılar, astral bedeni de tabii ki. Baş ağrısı muazzam bir toksikoz ve beyinden ölmüş olan nöronların atılmasıdır.
Dizlerdeki sorunlar, insanın “inatçılık” diye bilinen psikoduygusal durumundan kaynaklanmaktadır. Eğer insan kendi içsel irdelemesini yapar ve durumu idrak ederse, kendiliğinden iyileşir.
Toth Atlantisli (Hz. İdris Nebi) 14.09.2023
Zehra Usanmaz
