SEN BİR GÜL

Sen Gül ki, Sevgi’nin, göklerin mavisini bile aşan sonsuzluk kuşağı, yüreklere damlasın…

Sen Gül ki, kavuşması en uzak sanılan merhamet tomurcukları, yağmurlar baş göstermeden daha topraklarımızda baharlansın.

Sen gül ki, mis kokular derya OL’up taşsın Ocaklarda;
Su gibi berrak gönüllerde, hüzünler yerini sevinç nidâlarına bıraksın.

Sen Gül ki çünkü Sen bir Gül,
Neş’eler oluk oluk, nehirlerden gün yüzüne Güneş’in sonsuzluk ışıltısıyla ışısın.

Sen Gül ki Aşk’lar alevlensin, Aşık’lar ismini zikretsin, Yüce Birlik Çınar’ının gölgesinde soluklansın.

Sen Gül ki ömürler bin şükürde, en çetin kışların ayazından, baharın sıcaklığına EL açsın.

Sen Gül ki Eyy Ben’im Gül Yüzlü Gün Cemâlim!
Sen Gül Ki Biz OL’alım! Onca yalnız alınan nefeslerimiz, yeniden BİR OL’manın sevincine korkusuzca uyansın!

Melis Gebedek
10.12.2024
23:33