İKİZ KRİSTALLER

Gözlerim açık oturuyordum çiçek bahçesinde, birden ruhum çekildi nefesimden…

Denizin kenarıydı, kumsaldan geçiliyordu denizin altındaki mağaraların içine.

Mahşer yeri gibi toplanmıştı kalabalık, mağaraya girmek isterdi her bir varlık. Ancak izin gerekliydi bu eyleme, verilmişti onlar sadece görevlilere.

Girerken mağaranın içine verdiler elime sepetimi, onlarca insan kazıyordu duvarları.

Ne yapacağımı anlamadan bir görevli ile kesişti ruhum, anladım, aradığım KRİSTALLERDİ, nedenini hala anlamadım.

Elimi gezdirdim mağara duvarlarında, birisi çok sıcaktı bana. Elimle sıyırdım mağranın taşını, inanılmaz güzellikte parladı ışığı.

Rafta dizilmişti yarım metrelik kristaller, ikişer ikişerdiler ayni renkten.

Kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, eletrik mavisi, mavi, mor, beyaz, sedef… Bu renkteydi İkizler.

Bulana veriyorlardı birer tanesini, geldi görevli, doldurdum sepetimi… Hala inanamıyordum hazineme, ama niye ben, ne olacak şimdi diye diye çıktım mağaradan…

Denizin içinde bir gemide gördüm kendimi, bilmediğim bir gemi, tanımadığım insanlar.

Çıktım baktım, denizden uzaklardan devasa bir dalga kabarmıştı, bize geliyordu, oradan gitmek geldi içimden.

Bir sıçrama yaptım denizdeki gemiden ve buldum kendimi kumsalın sıcak kumlarında… Kurtuldum diye düşündüğümde devrildi devasa dalga gemidekilere…

Geçti zaman, geçti geçişler, yapılamadı sıçrayışlar, geçişlerle yetinmekmiş bilişler…

Ve sebep sonuç günü geldi. Tetiklenecekti İkiz Kristaller.

Gittim kutsal yere, sordum toprağa taşa, gösterilen yerde daldım sohbete…

Gitmişti ruhum onların diyarına, nedenini anlamıştı, cenneti görmüştü sıradan güzelliğin içinde.

Aldım kristalleri değdirdim ikizlerine…

Bir şarkı çınladı toprakta, gökyüzünde, suda, ateşte, bir şarkı çınladı Evrende ve Kainatta.

Değişti çevrem, değişti dünya, ben değiştim…

Güç verdi İkiz Kristallerin şarkısı, duydum çağrıyı, duyun çağrıyı… Çınlıyor şarkısı , dinleyin, İkiz Ruhlar!!!

Dinleyin… İkiz Ruhunuzdan selam var, dinleyin! Ve birleşin! Açıldı görevler – görevlere birleşin!