İKİ GÖZÜM BİR ÖZ’ÜM

Dertlilerin dermanı,

Kanayan yüreklerin yaralarını dağlayan şifasıyla,

Gün OL’du doğdu,Nûr OL’du yağdı…

Göğün kondurduğu, Yüce , O’nun izni süzgecinden geçen gelmişin-geçmişin davası ;

O’nun gözlerinden çağlayan Ateş OL’du harladı,

O’nun nefesinde Can bulup , O’nun Sevgisinden AŞK OL’du gönüllere sızdı…

Yeni devran başladı !

Dedim : “Dizlerimin bağı mı çözüldü nedir bu çaresizliğim gözleri önünde,

Nedir bu sessizliğim yüreğim yanar ciğerim sökülür de!

Nereyedir bu koşuşum ne yol ne yordam bilemezken hele bir de…?”

Dedi “ O , iki gözün bir Öz’ün.

Dağlanan yüreğin,nefesi tükenmiş ciğerin…

Lâkin , AŞK ile sözüm sana,eyi dinleyesin :

Kuşandığın pusatın ucu,gözü’n yaşına bakmadan nefsine zulüm ile saplansa da ,

İçinden ettiğin,dağı taşı delen nârâlarında bir yudum derman , bir dirhem mecalin kalmasa da ,

Yol’a koyulunca bakmayasın sakın OL’a ardına.

Bilinmeyeni bilebilmek ;

Bir adım uğruna BİN  kere “ölebilmek” davasına,

Ne Ulu ne Yüce minnettir ki O-O-O !!!

Yol’u Yolcu’ya kavuşturana Şükürler,

ŞÜKÜRLER OL’a !”

Melis Gebedek

27.07.2024

17:03