KALAN: SADECE BİZ

Sessizlikte bir Devran döner,
Bir Ben vuk-u bulur.

Atım, bedenle birleşir; özüne kavuşur.

Dâhil olan, sükunettir.
Bilgelik akil olmanın çekirdeğindedir.
Şah’lanan inci, yelesini vakur göz yaşlarında yıkar
Kalan nedir?

Bilmez misin, O senin için oradadır.
Birliğin hakikatini ören her bir ışınım, her bir parlak zerre, senin bucağındadır.
Eve dönme arzunda parlar,
Çiçeğin tomurcuğundan göz kırpar,
Bir çocuğun gözlerinde açar,
Bir yağmur damlasında teveccüh eder,
Her bir yakarışta,
Her bir çöküşte,
Mağlubiyetin edalı gülümseyişinde,
Teslim olabilme imkânının,
Özgür iradenin hür busesinde,
Şer-i pak bilmecesinde…

10.08.24
13:33
Gülce İlken