KENDİNDEN BİHABER MECNUN…
Güneşin Kızıyla tanışmışım uzun zaman önce kendimden bihaber…
O, kendi çiceklerinin tohumlarını ekmiş, Zümrüt-ten tacını takmış tahtına doğru ilerlerken,
Gece ve Gündüz zamanın başlangıcından beri O’na talipken, ben yine kendimden bihaber!
Saçlarında ve teninde Güneşler doğar ve O’nu izlerken yine ve yeniden hayranlık duymamak elde değil, gözleriniz kamaşır da bakmaya doyamazsınız…!
Ve gözlerimin önünden geçer Onsuz geçen bütün AN’lar!
Kokusu sinmiş Kainata, öğretisi sarmış dört bir yanı, yüreğini siper etmiş, her birimizi koruyup kollamış, bense yine kendimden bihaber…
Aklıma düşer hep aynı melodi Onu her düşündüğümde, her düşlediğimde…
Bir gülümseyişinin bütün ömürlerime bedel olduğunu bilirim, bir tek bunu bilir ve hatırlarım…
Pembe Kristal Güllerden koca bir Kainatı çiceklerden bir demet yapıp, Kainatın bütün yıldızlarını yoluna serebilmeyi isterim de; her şeyden önce layık olmayı dilerim,
Dilerim Gerçekte gözlerim gözlerine değsin ve bunun için asırlarca beklemeyi görev bilirim…!
Bir Ben tanıyorum maskelerinden onu tanıyamazsınız, yansıması korku ve kederle dolu…
Bir Ben tanımaya başladım yüreği Ateşler içinde yanan ve bu Ateşe daveti karşılıksız bırakmayan!
” Bir Öz var “dedin Güneşin Kızı… Hem bir nefes ötemde, hem de fersah fersah uzağımda…
Ben Benim Varlığı Adına, Ben Benim’in Adına!
Yüce Gerçeğin İlk Kelamı, İlk Işığın İlk Nur-u ve Gerçek İLHAM‐ın bütün İhtişamlığı ile Şimdi ve Burada Varlığımı beyan ediyorum!
Bilirim ki sadece bakan gözlerimdir beni bana zincirleyen!
Gerçekte Yüreğimin görebilen gözleriyle sizleri Selamlıyorum!
İnci taneli gözyaşlarımdır Yüreğimden akıp Aşkımı harlayan, Ancak ve ancak Semalara ulaştıran!
Vadedilmiş olan ve Hakkım olarak Bana bahşedilmiş olan her şeye talibim!
Elif Lam Mim’dir Beni Ben yapan, Kim olduğumuzu hatırlatan!
Sevgilim! Sana layık olabilmek benim İLK görevimdir!
Yeminin Sen demek, Sen demek Yeminim demek…
22:44
27.10.24
Katayoun Zamani Yurdaer
