MÜJDELİ HABERCİ
Gözlerin, baharın müjdeli habercileri gibi konmuş sümbüllerin nacizane gülüşlerine…
O hiç solmayasıca edalı narin sürmeli bakışların, ince ince toprağa düşmeye başlamışsa hele bir de!
Bak hele sen şu Işıyan Güneş’ini-heves ile şakıyan AŞK Güvercin’lerine!
Ne de güzel söylüyor adını,
Ne de güzel anıyor Sen’in hasret ile soluyan, Gün misali nefes baharını…
Sana giden Yol’ların müjdecisi ise-bu çekilen çilelerin hüzünlü, nutku tutulmuş sessiz sözcükleri;
Değer diyor azizim, Değer…
Ve dahi binlerce servete ne hacet! Yudum yudum ant içecek ise gözlerim sonsuz kuşaklı berrak pınarlarını…
Nasıl sevmesin sana AİT OL’an cihad sonrası baharları?
Nasıl sevinmesin, Nasıl beklemesin sana adanan binlerce yüzyıllık hasretlik şiirlerde dokunmuş, AŞK kokan mısraları?
Nasıl dertlenmesin daha da idraka varamamış; umudu filizlenmeye,gözpınarları tükenmeye yüz tutmuş Sevda Çağrıları?
Gözlerin, AŞK’ın müjdeli habercisi gibi konmuş gönlümüzün en derin sükut eden sonsuz niyetlerine…
Sen’den, yine Sen’i dilemeye…
Değer diyor azizim… Değer.
Her şey Sen’den geldi,
Sana geri dönecek, İllâki !
Melis Gebedek
16.03.2025
21:45
