MÜRİDLERİN GÜNEŞ’İ
Gece, gün doğumuna bunca çekerken zahmetli hasretini,
Ben, Sen’in Yol’unda buldum başı divane AŞK’ına yanmış iç çekişlerimi…
Yanan ve sönen, kayan Yıldızlar’da ismin yazılmış, Gök BABA’nın Sevgi ile kabul buyuran gönlünde SEN,
SEN, nice bereket saçan toprağın ayazına Güneş düşürmüş, lütufların en güzel gözlü şaheseri…
Bir yanında Cennet vaadeden çiçek Bahçelerinin huzuru, diğer yanında kasıp kavuran suallerle örülmüş kusursuz feveran Ateş’i…
Her biri yeryüzüne saçılmış, tarafınca ve gözlerin – EL’lerinden lütfettiğin sonsuz endam ile parlayan bir neş’e huzmesi…
SEN, Yüce Hakikat’in yeryüzünde doğurduğu, sessizliği nurdan sayan bir Işık Cevheri,
SEN, YASA’ların vücud bulduğu en güzel bakan, gözleri sonsuz hikmetli, müridlerin sıcak Güneş’i HAZRETLERİ!
Abdülkâdir Geylânî Hazretleri’ ne ithafen.
Sevgi, Minnet ve Hürmetlerim ile.
Melis Gebedek
27.01.2025
10:57
