RENKLERİN KUŞAĞI

Değişen gökyüzünün, değişmeyen efsanevi Öz’ü.

Bizi sana vaadeden sonsuz gökyüzünün hüznü,

Şimdi, Aşk’ım uğruna Sana sesleniyor gönlümün her bir sözü…

Uğruna adanmış onca gayret.

Uykusundan gözleri kamaşmış, şimdi “ Ölmeye ” adanmış tüm gaflet.

Uğruna aydınlanan sonsuz gökyüzünün hüznü,

Sanki sonsuz kusursuzluğa varmaya adanmış bir dansa, davet.

Aydınlanıyor yıldızlarının ışığında tüm karanlığın sinmiş tortuları.

Isınıyor Güneş’inin ufku geniş sıcağında ocağım,

Dağıtıyor tüm yürekleri dağlamış, kalpleri köşeye sindirmiş korkuları.

Nefesin, Merhametiyle hafifletiyor, küllenmeye yüz tutmuş, özgürlük adına verilen cihadın sancılarını.

“ Bak! ” Diyor. “ Bu, Tüm renklerin uyumlu-uyumsuz; birbirini kabulle seven renklerin kuşağı.”

“ Sev! ” Diyor. “ Sanki sonsuz yalnızlığı sindirmeye adanmış, Aşk’a koşan Yüce Gönül’lerin çiçek kokan deryası.”

Melis Gebedek
03.12.2024
23:24