YERDE, GÖKTE VE DAHİ KALBİNDE
Elleri, Ebediyetin Cennet Kokusunu sermiş dünyalara;
Her bir Kalbin, biraz telâşlı biraz da dingin Sevdası AŞK’ı adına, Ömürleri suluyor adeta!
Sen de çiçek, ben sana diyeyim çiçekten de Öte Gül Deryası,
Kalbinin orta yerine konmuş, AŞK’a OL’anı konuşuyor, AŞK’ı sevdiriyor tüm kaybolmuş yaşamlara.
Nereden buldun bunca hüznün arasında Sevincin pırıltılarını diye sorduğumda ise bana,
Susuyor…
Susmasında bile kocaman bir okyanusu iki gözbebeği içine sermiş, nefesi ile Özgürlüğün esintisini Kalbine üflüyor defalarca…
Sustuğunda yer yerinden oynuyor. Eski yıkılıp yerine Yeni Doğuyor Sonsuz kere-AN’da.
Binlerce ve Onlarca Sevda arayışı kâşifleri, nurundan habersizce lütuf alıyor ve Kalpleri biliyor ki -Sır O’nda.
TEK ve BİR’in nurundan bir lütuf doğmuş yeryüzüne;
Yeryüzündeki bereket kokan şenliğinden dilegelmiş Göklerin Kusursuz Kudretine…
Yani, Sen de: “O Nerede ?”
Ben sana diyeyim: “O Yerde ve dahi Gökte;
Hele bir de Kalbini duyabilirsen-ne Hakiki bir mutluluktur ki,
O, Sen’in Kalbin’in dokuduğu her bir kelimenin mısra mısra dizilmiş, satır satır içselleştirilmiş AŞK kokan Servetli Dilinde.”
Melis Gebedek
21.01.2025
16:05
