ÖMÜR YOL’UM
Yine düştü Ömür Yol’uma EL’inin değdiği bir avuç toprak, Gönül Bahçe’nin en kıymetli servetinden;
Yine düşüne yandığımın gönlü Aşk’ına düştü,
Gözpınarlarından taşan mutluluk serüveninin şahidiyim ve dahi dahiliyim en şükredeninden.
Nasıl kalabildin böylesine sevdalı, böylesine hakiki?
Böylesine Aşk Kokulu bir destanın Cennet Kokan gizli satırlarından, nasıl yeryüzüne salabildin Ölümsüz Sihrini?
Nasıl yanmasın yürekler diyesin A Benim İki Gözüm,
Sen açmışken Şükran Dolu Yüreğini ve dahi OL’muşken Göğün Kusursuz Yüce Emri?
Nasıl susmasın Yüce Gönül’lüler diyesin A Benim Hikmetli Sözlüm,
Sen Sevgi’n ile mühürlemiş ve dahi hayranlık ile uyandırmışken bu adına zimmetli neslini.
Yine sindi Gönül Yol’uma Göz’ünün değdiği bir avuç toprak,
Yine Varlığınla mükafatlandırdın eşi benzersiz Var OL’uşumun Hakikat Güneş’ini.
Melis Gebedek
05.11.2024
13:04
