Biraz da Mutluluk Üzerine

Biraz daha mutluluk üzerine :
Zamanın birinde Mutluluk ormanda yürüyormuş ve aniden bir çukura düşmüş, çukurda oturuyor ve ağlıyor . Yakınından insan geçmiş , Mutluluk insanı duymuş ve çukurdan çığlıklar atmaya başlamış:
– Ey iyi insan ! Çıkar beni buradan !
– Bunun karşılığında bana ne vereceksin? – diye sormuş insan.
– Ne istiyorsun?
– Ben deniz manzaralı ,en pahalı, büyük ve güzel bir ev istiyorum .
Mutluluk insana evi vermiş, insan sevinmiş, eve doğru koşmuş ve Mutluluğu unutmuş. Çukurda oturuyor Mutluluk ve biraz daha yüksek sesle ağlıyor. Yakınından ikinci insan geçiyor, Mutluluk onu duymuş ve çığlıklar atmaya başlamış:
– İyi insan! Çıkar beni buradan!
– Bunun için bana ne vereceksin?
– Sen ne istiyorsun?
– Birçok güzel ve pahalı arabalar istiyorum !
Mutluluk İnsana istediğini vermiş, insan sevinmiş , Mutluluğu unutmuş ve kaçmış. Mutluluk umudunu tamamen yitirmiş. Birden üçüncü insanın geldiğini duymuş, ona çığlık atmış :
– İyi insan! Çıkar beni buradan,lütfen!
İnsan Mutluluğu çukurdan çıkarmış ve yolunda ilerlemiş. Sevinmiş Mutluluk, arkasından koşmuş ve sormuş :
– Ey insan! Bana yardım ettiğin için ne istiyorsun?
– Hiçbir şeye ihtiyacım yok!- diye cevap vermiş insan.
Böylece hala koşuyor Mutluluk o insanın ardından, ondan hiçbir zaman bir adım bile geride kalmadan.
Robert Elis Najemu
çeviri: Zehra Usanmaz