EVİM

Susmakmış benim Sınavım..
Susmakmış Anahtarım..
Sessizlikte bir ses yankılanıyor..
Rehberim konuşuyor –
“Konuşan bilmez, bilen ise konuşmaz!
Nedir bu ben ben diye haykırışların, sen diye bir şey yok!
BİZ varız, BEN varım – Sözleri kulağımda çınlıyor”

Kalbimin içinden uzatıyor ellerini.. O narin ince bembeyaz elleri.. Uzattı bana Anahtarı..
Aldım onu Sevgiyle sevinçle, merakla açıyorum kapıları..
Bembeyaz bir ışık karşılıyor beni.. tanıdığım ve bildiğim .. Rengarenk çiceklerle beni selamlıyor.
Evim evim, güzel evim! Kokusuna hasret kalmışım! Her notadan çalan melodiler nasılda coşturuyor içimi! Hoşgeldin dercesine bayram misali.. Kutlama var – içim coşkuyla dolu.. Gözlerimden akan damlalar çiçeklere yaşam oluyor! Hiç bitmesin bu kavuşma! Hiç bitmesin bu An.
Hücrelerim titriyor.. yukarıya doğru adımlarım emin ve güvenli.. merdivenlerden çıkıyorum.. O gül Yüzünü tekrardan görmek için. Tekrardan kavuşmak için. Teslim oluyorum.. Haykırıyorum, sevinçten mutluluktan..
Bırakma beni!
BİR olayım, BİZ olalım! Kavuşsun Sevenler Birbiri ile.. Bitsin bu hasret.
Yeni yaşamlara İlham olayım senin huzurunda.. senin BENLİĞİNDE..

11.07.2024
18:23
Ebru Sagun