Hüznün içinde neş’eyi görende,
Sabrın sonu selamete erende,
Eyyy Gönlü Hikmet’lim!
Sen’i Gök’lerden müjdeleyip de benim yüreğime serpende kutlu OL’a muradım.
Alaca’nın ana yadigarı gözlerinde kilitli ömrüm,
Karaca’nın kararlı sevda servetinde Ben Yol’umu gördüm.
Düştüm , “Öldüm” ve dahi en kara gecede Hakk’ın doğurduğu Güneş’te,
Ben SEN! SEN! deyu ateşlere yandım,
Ağlarken güldüm.
Yangınlarda cayır OL’dum; lâkin sönmedi AŞK’ına vurgun kıvılcımlarım.
Kül OL’dum, yine “Ölmeye” doğdum.
Zira ben Hür’düm.
Refahı hürriyetinde görende,
Hilkat mucizesi gönlüne sevdayı derende,
Cennet uğruna serden geçende,
Eyyy Gönlü Hikmet’lim!
Sen’i Gök’lerden müjdeleyip de benim yüreğime serpende kabul OL’a varlığım!
Melis Gebedek
13.08.2024
19:26
