EY HAKK

Uyku diye diye yandığın geceler Ateş’i Solumak gibi Ey Hakk!
Dokunduğun toprakla heyelân olup, Yâr’a varmaya coşmak gibi.
Çölde deniz olup, mucizelere damlamak gibi yaşamak;
Sana varmaya yudum yudum susmak gibi.
“Ne OL’a ahvâlim, senden yana perişan bu derbeder hâlim” diye; lâkin varmadan lafa söze,
İnim inim Sana, Seni dilemek gibi Ey Hakk !
Bir teselliye bin kere susamak gibi.
Ne kalp geçer yârdan, ne ser döndürür rüzgarını senin ardından…
Eller: “ Toprak, Toprak! ” Deyü haykırırken,
İki gözde bir cihan; kalpte nûrun ışır senin inancından.

Melis Gebedek
04.08.2024
11:57