RAHMET

Ucunda vuslata ermek var ise uçurumun,
Anca mukavemeti şahlanır kanadı solgun; sancısını kabul buyuracak ruhumun.
Eyy Benim, uğruna AŞK eylediğim, Yol’una gönlümü serdiğim yangın yerim!
Eyy Benim, rahmeti gönül servetim, Yüceliğinde çaresizlikten eridiğim Aşk Ateş’im!
Ne olur şu yağan rahmetinden, bir dirhem de ateşime kondursan,
Hüznü neş’eye çoğalsa, derman bulsa sensizliğim?

Sefadan yana ne gördük, cefadan yandık kül OL’duk.
Ser verdik de Sır vermedik, dönmedik kutlu davamızdan.

Ucunda vuslata ermek var ise uçurumun,
Anca AŞK’a erenlerin nefesiyle kavrulur da sonsuzluğa savrulur her bir hücresi ruhumun.
Buyruğun vazife OL’ur mıhlanır yazgımıza,
Kiri’n pası’n arındırır, şehadet ile yıkanır alnımızın akında!
Ne olur şu yağan rahmetinden, bir dirhem de ateşime kondursan,
Hüznü neş’eye çoğalsa, derman bulsa dermansız Aşk’ına.

Melis Gebedek
04.08.2024
16:59