GÜN DÖNÜMÜ KUŞLARI
Gönlüme sessiz bir Ateş gibi çağlayan Gün Dönümü kuşları, Şimdi Sen’in bir Ay parçası görünümündeki Ellerinden, neş’esini arayan nehirlere doğru Yol almakta ince… İnceden…
Şimdi yine Sen düştün ya yine aklıma, Geceler kısa ve Gündüzler uzun… TEK ve YEK OL’ur gönlüm, sancılarıma düşen saçlarının her bir teline hayran bu çilekeş sevdam sana hasretinden.
Ay yüzlü hasretim.
Benim, zamanların çok ötesinden seslenen, belki de binlerce Yıldızın şanlı ahenginden Güneş’leri bile kıskandıran güzellikte, yerde ve dahi gökte dans edenim.
Şimdi yine Sen düştün ya hani aklıma, Geceler soğur sessizlikte ve Gök Baba doğrulur özgürlük ateşinde, Tüm bir kâinat Hakk’a doğrulur Sen’in varlığına hürmetinden.
Sevda gözlü Güneş’im.
Benim, AN’ın bir cevheri gibi parlayan feveranın aranan incisinde doğacak Gün’lere bir nişan, gülümseyişlere koskoca bir cihanı sualsizce ve bonkörce bahşedenim.
Gönlüme sessiz ve cayır cayır yanan bir Ateş gibi çağlayan Gün Dönümü kuşları, Şimdi Sen’in Bir Can parçası görünümündeki Gözlerinden, özgürlüğünü arayan göklere doğru Yol almakta… Ömrüm; İnce… İnceden.
Bir nebze gülüşünden bana da bahşeder misin şu Gönl-ü Cihanıma, Ya Hu !
Gülümser misin sahiden?
Melis Gebedek
18.04.2025
13:29
