DERTLİ
Sormuşlar dertliye: ” Nedir bu halin sessizliğin gölgesinde? ” Diye…
Hâl bu ki, Onların gölge sandıkları, Güneş’in yeniden doğuşuymuş vecd ile secde edenin Gönl-ü Hikmetinde…
Huzurun derin bir sancısıymış sessizliği; gülüşleri satır satır solmuş-mânâlarda kaybolmuş AŞK’ına Özleminde…
Hâl bu ki, Onların mutsuzluk sandıkları, İlminin refahında doğuyormuş.
Her BİR aldığı nefesi ile, Yıldızlar şahitliğinde Geceye Gün dokuyor ve sunuyormuş kaybolduğu hasret ile dokunan mütekkebinde…
Nice kalemler, Yürek dillerinde ezgiler hapsolmuş geçmişine… Sualler cevaplara evrilmemişse de, Umut her daim göz bebeklerinde doğrulmuş Güneş’e.
Sormuşlar, yine sormuşlar dertliye: ” Nedir bu vaziyetin yalnızlığın gölgesinde? ” Diye…
Susmuş dertli… Derin derin susmuş ve bildiğini de yutmuş.
Hâl bu ki, Onların yalnızlık dediği, TEK ve BİR’in Güneş gören ilminden bir dirhem yudum imiş Ateş yeri Gönl-ü Servetinde.
Melis Gebedek
24.03.2025
11:00
